ابن خراش از كسانى است كه براى اخذ حديث سفرهاى زيادى را به عراق ، شام ، مصر و خراسان رفته است . او به قدرت حافظه و شناخت حديث وصف شده است . گفتنى است كه خطيب بغدادى سخن ابن خراش را دربارهء حديث « إنّا معاشر الأنبياء » نقل نكرده است . فقط همان را كه ذهبى از ابن عَدى و او از عبدان روايت كرده نقل نموده است . البتّه همان روايت را نيز تحريف كرده و متن آن را تغيير داده و چنين نوشته است : ابو سعد مالينى به ما خبر داد كه عبداللَّه بن عَدى به او گفت : از عبدان شنيدم كه او مىگفت : تاجرى دو هزار درهم به ابن خراش بخشيد تا در بغداد مكانى بسازد و در آن جا حديث بگويد . امّا ابن خراش از آن استفاده نكرد ، هنگامى كه تمام شد از دنيا رفت « 1 » . اين در حالى است كه ابن جوزى هيچ يك از اين دو سخن را نياورده است . وى در شرح حال ابن خراش اين گونه گفته است : او از كسانى است كه براى اخذ حديث سفرهاى زيادى را به شهرهاى مختلف رفته ، و به قدرت حافظه و شناخت حديث وصف شده است . تنها عيبى كه دارد اين است كه او به رافضى بودن

--> ( 1 ) تاريخ بغداد : 10 / 280 .